Ile kawałków papieru – czyli jak opowiadać i zintegrować grupę

Ile kawałków papieru – czyli jak opowiadać i zintegrować grupę

Zintegrowanie i przygotowanie do wspólnej pracy grupy młodzieży. Przełamanie lodów. Wzmocnienie poszczególnych osób a jednoczesne zbudowanie poczucia bycia w grupie. Mierzycie się z takimi wyzwaniami w swojej pracy? Ja bardzo często. Dlatego dziś chcę podzielić się narzędziem, które świetnie sprawdza się w poznawaniu, integracji i budowaniu grupy. A o chodzi o opowiadanie.

Integracyjną i wzmacniającą moc opowiadania odkryłam podczas międzynarodowej wymiany młodzieży FREEDOM 3D. Przygotowując się do roli jednego z liderów wymiany trafiłam na publikację Szkoły Trenerów Organizacji Pozarządowych STOP a w niej ćwiczenie Ile kawałków papieru? Proste i jak się później okazało – bardzo skuteczne.

ILE KAWAŁKÓW PAPIERU? – INSTRUKCJA:

  1. Przygotuj kilkadziesiąt losów „losów” np. kolorowych karteczek;
  2. Poproś każdego z uczestników o wylosowanie dowolnej ilości kawałków papieru;
  3. Powiedz uczestnikom, że każdy los… to jedna historia z ich życia, którą dziś opowie pozostałym;
  4. Przygotuj się na to, że pierwsza reakcja (szczególnie tych, którzy wzięli po kilkanaście losów będzie sceptyczna i usłyszysz „nieee”, „ja się tak nie bawię”, „kto się wymieni” itd. 🙂 );
  5. Poprowadź zabawę przez kilka rundek – tak, aby każdy poczuł się swobodnie i opowiedział przynajmniej 3-4 historie;
  6. Jeżeli ktoś nie jest gotowy, żeby podzielić się jakąkolwiek historią – nie przekonuj go na siłę. Być może otworzy się przy kolejnej rundce;
  7. Słuchaj opowieści, moderuj, sam opowiadaj i baw się dobrze! 🙂 Pamiętaj, aby Twoje historie nie były zbyt „formalne”, wyjdź z roli bibliotekarza, pracownika danej instytucji i stań się współpartnerem młodych ludzi.

 

Jak wyglądało opowiadanie podczas naszej wymiany młodzieżowej?

Pierwsze historie były dość „formalne” – kto chodzi do jakiej szkoły, na jakie zajęcia pozalekcyjne, czy i jakie ma zwierzątko. Jednak kolejnych rundach moc opowiadania robiła swoje – poznaliśmy dziecięce marzenia uczestników, ukryte talenty, zabawne historie z dzieciństwa.

Przy ostatniej – niemal wszyscy płakali ze śmiechu. Wspólne opowiadanie sprawiło, że kilkanaście młodych osób, które znały się pobieżnie – poznało się bliżej, otworzyło na pozostałych uczestników, zaczęło myśleć o swoim miejscu i roli w grupie.

Jakie były efekty zastosowania tego ćwiczenia?

Po zabawie z opowiadaniem pracowałam z uczestnikami wymiany jeszcze tydzień. Z radością obserwowałam grupę (a nawet zespół!), w którym jest miejsce na współpracę, zaangażowanie, dzielenie się obowiązkami i wspólne generowanie pomysłów. Z jeszcze większą radością przeczytałam wyniki ewaluacji końcowej, w której zabawa z opowiadaniem historii została oceniona wysoko przez młodzież.

Zatem kiedy następnym razem kiedy przyjdzie Wam zaczynać pracować z grupą, przygotujcie kilka kolorowych karteczek, poproście o wylosowanie…i słuchajcie opowieści! Powodzenia! 🙂

 

Facebookpinterestmail